Een echte dubbeltest dit keer, of eigenlijk een tweelingtest. Het DNA is gelijk, tot in het laatste detail, als je niet naar de motoren kijkt. De 2.0 benzine levert 156 pk bij 6300 toeren, de 2.2 diesel brengt 150 pk bij 4000 toeren in actie.
De benzineversie brengt dat vermogen via een handgeschakelde zesbak naar de wielen, de diesel via een vijftraps automaat.
En daar beginnen de verschillen dus groter te worden. Die handbak schakelt prima, maar de stapjes zijn door het koppel van 192 Nm bij 4100 noodzakelijk kort gekozen. De diesel stelt daar met 350 Nm bij 2000 toeren een grotere souplesse tegenover. Waar de benzine door het milieugat onderin weinig overtuigend is, trekt de diesel vanuit de lage toeren er meteen fors aan. Beide auto’s zijn vlot genoeg in het verkeer, maar om de topsnelheid te bereiken vergt veel tijd. Daar moet je niet zwaar aan tillen, waar kun je nog voluit rijden? Wel heb je steeds het gevoel dat de auto’s veel meer vermogen makkelijk aan kunnen. Misschien moet Honda de nieuwe trend van downsizing op de benzineversie toe gaan passen. Een kleinere benzinemotor met turbo geeft uiteindelijk meer koppel bij lagere toeren. Of de diesel met automaat de extra € 6.200,- waard is kan iedereen beter voor zich zelf beslissen. Ik moet wel zeggen dat ik deze uitvoering prettiger vind rijden als de benzine.
Aan het onderstel moet je erg wennen. Het VSA samen met het EPS helpen nog al onverwacht mee. Daar kun je aan wennen, maar het blijft vreemd om te voelen dat een auto “in het stuur trekt”. Ooit was dat een reden tot afkeur bij de APK. De koersvastheid van beide door ons geteste auto’s viel negatief op. Verder is het wel goed gesteld met de wegligging. Je kunt erg laat remmen, een bocht met flinke snelheid nemen en je na de tijd afvragen of dat niet sneller had gekund. Het is werkelijk verbazingwekkend voor zo’n forse auto. Ook de geringe geluiden van wind en weg bij hoge snelheden vallen op. En het went allemaal erg snel.
De styling van zowel ex- als interieur is geslaagd te noemen. Zeker het interieur is een hoogstandje. In de door ons gereden versies ook nog eens compleet met een perfecte geluidsinstallatie, navigatie en alles wat je maar wensen kunt. Stoelen met een prima zit, voor sommigen misschien iets te breed. Wat wel enig zoekwerk koste is het activeren van de bluetooth. Alle andere functies zitten netjes in menustructuren in de audio en navigatie, om Bluetooth te activeren moet je ineens met de auto gaan praten! Instellen via stemcommando’s dus. Op zich een prima idee, maar je kunt alleen instellen als je stilstaat, dus niet echt noodzakelijk. Ook het instellen van de sterkte van de dashboardverlichting is ons een raadsel gebleven. Alleen al dat we slechts zulke puntjes kunnen vinden geeft al aan dat het verder een echte Honda is.
Wat de waardevastheid betreft zien we door deze dubbeltest een opvallend gegeven te voorschijn komen. Waar de benzineversie in 3 jaar en 75.000 km zakt naar een restwaarde bij verkoop van 45%, terwijl bij de diesel na 3 jaar en 90.000 km slechts 42% over blijft.
hello it's me